Mensen helpen is gewoon wie ik ben (Imelda)
Als je binnenloopt bij Thuis in West, is de kans groot dat je Imelda als eerste tegenkomt. Met een glimlach, een luisterend oor en een goed gevulde koffiepot. “Ik zorg dat het koffiezetapparaat werkt en dat het hier schoon is,” zegt ze nuchter. “En ik houd het voedselkastje bij. Als iemand echt iets nodig heeft, maak ik een tasje met boodschappen voor ze klaar.”
Maar Imelda doet veel meer dan dat. Ze is het hart van de ontmoetingsplek, een ankerpunt voor buurtbewoners die soms nergens anders terecht kunnen. “Mensen komen met zorgen of vragen. Ik luister naar ze, en als ik ze zelf niet kan helpen, verwijs ik ze door naar iemand die dat wel kan. Dat is het mooie van Thuis in West: er is altijd hulp.”